Tuesday, July 20, 2004

Vanuit Gouda

Hallo Allemaal!!

Ja je leest het goed: We zijn weer in Nederland! We zijn na een lange reis van 26 uur vanuit Lilongwe (Malawi) weer thuis in Gouda. Het is goed om hier weer te zijn en familie en vrienden weer te zien. Het is wel wennen! Allereerst het weer...... We hebben vrijwel drie maanden geen dag met totale bewolking gehad..... Je merkt dat dat vreemd aanvoelt (letterlijk aklimatiseren).

We zeggen tegen elkaar over de afgelopen drie maanden: "We have built memories for our life and it changed our view on a lot of aspects of life!!!"

De laatste twee weken hebben we in Malawi een heel aantal projecten van mijn vader bezocht en een aantal zeer eerlijke en open gesprekken met de directeur van een grote NGO (niet gouvermentele organisatie) in Malawi gehad. We zijn ook uitgenodigd (en hebben deze uitnodiging met beide handen aangegrepen) om te zien waar een paar mensen wonen. Het dorp was piekfijn aangeveegd en opgeruimd (de scheuren in de hutten waren zelfs speciaal dichtgeplamuurd met modder en waren op sommige plekken nog niet opgedroogd) en we werden zeer gastvrij ontvangen met een uitgebreide maaltijd. Deze ontmoetingen hebben een onvergetelijke indruk gemaakt.....!!

We laden nogmaals een aantal foto's. Onder andere van Lincoln de timmerman en kippenhouder die door zijn bedrijf een hele familie kan onderhouden en een fantastisch voorbeeld is van hoe je met weinig middelen in je levensonderhoud kunt voorzien. Het kleine microkrediet/gift (soms zelfs vanaf 100 euro) aan deze mensen kan op termijn het verschil maken voor tientallen mensen. In Nederland duiken er helaas veel negatieve verhalen op over organsiaties die giften niet verantwoord besteden, maar wij hebben uit ervaring gezien dat er wel degelijk ook andere verhalen zijn... Wij hebben voor onszelf nu een aantal projecten gezien waar we met volle overtuiging aan mee willen werken, dus als je wilt ........

Uiteraard hopen we van alle foto's en videomateriaal een reportage te maken waarvoor je van harte bent uitgenodigd om deze samen met ons te bekijken.

Wij zijn dankbaar dat we een fantastische reis boven onze verwachting hebben kunnen maken en dat we weer gezond terug zijn. Bedankt voor jullie meeleven via deze website of email en een hartelijke groet en tot ziens!

Esther, Hans, Marc en Anna












Saturday, July 03, 2004

Vanuit Lilongwe

Ik probeer vandaag (zaterdag) nogmaals wat foto's te laden. Het lijkt erop dat het gaat lukken. We hebben vier hele goede dagen gehad in het zuiden van Malawi. De thee- en koffievelden zijn prachtig en de natuur is mooi heuvelachtig en groen. Het is heerlijk om volop de tijd te hebben om met (o)pa en (o)ma samen te zijn. In Nederland zie je elkaar wellicht vaker maar hier heb je de tijd om echt met elkaar te praten. Marc en Anna genieten enorm van de grote tuin en het heerlijke weer. Ik ben vandaag met mijn vader mee naar een paar klinieken die nu verbouwd en gerestaureerd worden. Het gaat goed met het project en mijn vader geniet volop van de werkzaamheden en resultaten die geboekt worden.

Volgende week hoop ik mezelf meer te orienteren op het werk van World Vision (www.wvi.org/www.worldvision.nl) in Malawi. Afspraken met het kantoor in Lilongwe en bezoeken van projecten. De directeur heb ik afgelopen zondag ontmoet in een kerkdienst. Ik ben zeer benieuwd!!

Bedankt voor alle email op afrikareis@hotmail.com. Helaas kunnen we niet op alles reageren i.v.m. de ontzettend trage internetverbinding.

Het ga jullie goed en een hartelijke groet van ons uit Malawi!



















Monday, June 28, 2004

Lieve familie, vrienden en collega’s,

We zijn nu ruim een week in Malawi bij mijn ouders. We genieten ervan om elkaar te zien en we hebben veel respect voor het werk dat mijn ouders doen in Malawi!!
We worden nu wel geconfronteerd met een heel ander Afrika dan in Zuid Afrika en Namibië (wat wij gezien hebben). De natuur is schitterend en de mensen zijn bijzonder vriendelijk maar er is een schrijnende armoede en de problemen zijn immens (honger, ondervoeding, aids)! Een Medical Director van het ziekenhuis gaf aan dat er alleen al in Malawi de komende jaren minimaal 150.000 mensen per jaar zulen overlijden aan aids. Dat is 750.00 mensen in 5 jaar. Wat verschrikkelijk!!

We gaan ook regelmatig mee met mijn vader naar dorpjes waar klinieken worden verbouwd en/of gerenoveerd. Wat kun je enorm veel doen met een paar euro’s!! Het geheel is aangrijpend!!

Met betrekking tot de nood die we hier met eigen ogen zien gaat er erg veel door je heen. Wat hebben wij het materieel erg goed en wat is het oneerlijk en onrechtvaardig verdeeld in de wereld. Als Westerling gaan er allerlei gedachten door je hoofd heen. Wat is de oorzaak, wie is verantwoordelijk en hoe kan dit in de toekomst verbeterd of voorkomen worden….. Door de gesprekken met ontwikkelingswerkers en met de Malawianen ervaar ik dat de oorzaken en oplossingen voor deze problemen complex zijn.

Wat we wel merken is dat er mogelijkheden liggen in het kleinschalige particuliere initiatief (micro-krediet: iemand helpen met een opleiding, zaad en kunstmest leveren, een timmerman een lening geven voor machines, met vrouwen een theehuis/winkeltje starten enz.) en dat aan de andere kant de nationale overheden hun verantwoordelijkheden moeten nemen om de nationale randvoorwaarden (drinkwater, medische zorg, onderwijs, infrastructuur enz.) voor ontwikkeling te realiseren. Hulp maakt afhankelijk en lijkt op lange termijn geen oplossing m.i. moet je zoeken naar een manier waarbij de eigen verantwoordelijkheid en het zelfrespect van de mensen die hulp ontvangen wordt gestimuleerd en ontwikkeld.

Nu ik aan het schrijven ben bedenk ik me dat ik mijn eigen gedachten een beetje aan het ordenen ben… Wellicht vind je het niet interessant en maar zware kost…. Het is teveel om hier te verwoorden wat ik allemaal erbij denk, dus ik stop er voor nu mee........

Morgen hopen we voor vier dagen naar het Zuiden (Zomba en Moulange) te gaan. De natuur is overweldigend en we genieten ook volop!

Een hartelijke groet en het ga jullie goed, Esther, Hans, Marc en Anna


P.s. Helaas duurt het laden van 1 foto meer dan 10 minuten en ik heb nu geen extra tijd meer, want mijn vader wacht op me. We zijn nu in Lilongwe en moeten weer terug naar Nkhoma.

Thursday, June 17, 2004

Vanuit Warm Baths - Bela Bela (100 km. ten noorden van Pretoria)

Lieve mensen!!

Wat hebben wij een prachtig eerste gedeelte van onze reis achter de rug! We zijn gezond gebleven en we hebben genoten van elkaar, de natuur en mensen. We staan op het punt om naar Pretoria toe te gaan waar we vanavond bij Jacques, Cathy en kids hopen te eten en overnachten. Morgenochtend hopen we naar Johannesburg te vertrekken en naar Malawi te vliegen. Zojuist heb ik nog wat auto-onderdelen voor mijn vader in Malawi gekocht die we mee nemen omdat ze deze in Malawi niet hebben.

Het laatste bericht schreven we vanuit Tsumeb. We zijn daarna naar de Victoria Watervallen in Zimbabwe gereisd. De Zambezi rivier is majestueus en overweldigend. De Victoria Watervallen zijn adembenemend. Schitterend midden in de natuur en een donderend geraas over een breedte van 1700 meter. We zijn kletsnat geregend door de mist, maar het was geweldig om net als Livingstone dit natuurwonder te ervaren. Daarna zijn we via Botswana naar Zuid Afrika gereden. Prachtige natuur onderweg. We zagen vanaf de snelweg olifanten-herten enz. Afrika is ongelofelijk. De natuur is hier nog op veel plaatsen nog ongerept. In Zuid Afrika zijn we aangekomen bij u Jacques en Cathy waar we op een private gamefarm in een lodge een paar dagen hebben gestaan. Echt Out-Of-Africa zoals het daar is. Daarna zijn we naar Warm Baths gegaan waar we de afgelopen twee dagen heerlijk relaxed hebben in een hotsprings waterresort. Zwembaden en glijbanen. Deze omgeving is fantastisch: De Waterbergen zijn prachtig. Onder andere: Jan Fenter van Vlissingen, Oppenheimer, Mandela en andere bobo's hebben hier hun private gamefarms. Zoals we al eerder hebben geschreven: Afrika heeft ons "betoverd". We hebben een heel goed gevoel bij het geheel. Uiteraard zeggen we de afgelopen dagen wel eens tegen elkaar: Hoe zou het in Gouda zijn.... en we zouden jullie graag weer even zien om bij te praten....

Ik hoop nu nog wat foto's te uploaden en dan gaan we weer verder.

Een hartelijke groet, het ga jullie goed! Esther, Hans, Marc en Anna



























Tuesday, June 08, 2004

Vanuit een zeer zonnig Noord-Namibie (Tsumeb) weer een berichtje.

Vanuit Keetmanshoop zijn we richting Sossuzvlei gegaan. Dit was heel erg mooi. De sSossuzvlei ligt midden in de Namib woestijn en bestaat uit allerlei rode zandduinen. De zonsopgang hier is echt een must voor iedere Namibieganger. Helaas was er bij ons te veel bewolking om een goede zonsopgang te zien maar het was evengoed erg mooi. Midden in de vallei bevindt zich Death Valley. Een soort surrealistisch landschap, een schilderij van Dali... een witte vlakte met allerlei zwarte boomstromken en er omheen allemaal rode zandduinen....prachtig!!!

Na de Sozzusvlei gingen we richting de kust. In de winter is de kust hier erg mistig. Swakopmund hebben we dan ook alleen maar zeer vluchtig bekeken want zo'n 20 graden en mist wil je toch niet echt hebben in Afrika. Toen richting Etosha (wildpark) om toch de big five te spotten. Etosha is een heel ander park dan het Krugerpark. Het land is veel vlakker en droger dus de kans op het zien van wild is groter. Nou, we hebben aardig wat dieren gezien en zelfs een leeuw (het was wel een beetje in de verte maar het was er toch een.) Bij de eerste camping was een grote drinkpoel voor dieren die 's avonds verlicht was. Hier hebben we een aantal neushoorns gezien en olifanten. Gister lekker op de camping midden in het park gezwommen. De campings zijn prima hier!!! De bedoeling is nu om via de Caprivistrip in het noorden van Namibie richting Zimbabwe te rijden. Daar gaan we naar de Victoria Watervallen en vanuit daar weer terug naar Zuid Afrika om de laatste dagen met Jacques en Cathy en zonen te kamperen. De tijd vliegt.......dat is een goed teken volgens Hans want dan heb je naar je zin. Met Marc en Anna gaat het prima. Marc is een echte gamedriver geworden en vindt het prachtig al die dieren en lekker buiten spelen. Anna is zelfs zindelijk geworden!!! dus dat scheelt weer luiers inkopen! De foto's vertellen de rest.......

Een hartelijke groet, bedankt voor jullie email en belangstelling en tot een volgend internetcontact!

Helaas kunnen we met deze computer geen foto's laden. Wie weet lukt het een volgende keer.


Wednesday, June 02, 2004

Hallo Allemaal!!

Nogmaals even een berichtje uit Keetmanshoop-Namibie. Het is gelukt om wat foto's op de website te zetten. Zoals gezegd: We genieten enorm en zijn onder de indruk van de natuur en mensen!! Soms hebben we het idee alsof we door een filmdecor heen rijden. Vooral Noord-Oost-Zuid-Afrika en Namibie zijn indrukwekkend. Woestijn en er groeit vrijwel niets. Alleen langs de rivier zie je dan opeens een paar honderd meter aan de oevers veel fruit-groente en wijnteelt. Heel bijzonder: Water doet leven! Gisteren stopten we langs de kant van de weg om de stilte te horen. Immens!! Marc (die altijd op details let en veel meer ziet dan zijn vader) vroeg wat dat was wat op de grond lag. Ik zei: Dat is een dode slang. Ik schopte ertegen, maar..... ineens bewoog hij toch en met een vaart verdween het beest. We schrokken ons een rotje.

Zuid Afrika is boven verwachting verlopen. We hadden gepland om er vier weken te blijven maar dit zijn er vijf geworden. Vooral de mensen bij wie we gelogeerd hebben waren enorm gastvrij en we hebben met een stel ook weer afgesproken aan het eind van onze trip om een aantal dagen bush-camping samen te doen. We komen ook bijzondere figuren tegen. Een Japanse jongen van 25 jaar (oud filosofiestudent) die op zijn fiets van Kaapstad naar Cairo (Egypte) aan het rijden is (10.000km!!). Mensen die met hun landrover vanuit Europa helemaal naar Kaapstad rijden. Het is een heel aparte ervaring en zoals een Duitser gisteren zei: "Of je komt er een keer en dan nooit meer of je blijft komen en krijgt geen genoeg van Afrika!" Het laatste lijkt zich bij ons te voltrekken. Als Esther en ik 's avonds, onder de overweldigende sterrenhemel bij een vuurtje met heerlijk goed glas Zuid Afrikaanse wijn zitten, kunnen we al aardig fantaseren. Gisteravond hebben we de nachtwaker ook een wijntje aangeboden en met hem doorgepraat over het leven in Namibie. Ze spreken hier Zuid-Afrikaans en Engels, dus kunnen we erg goed communiceren.

Nogmaals. De reis verloopt erg goed en we zijn erg dankbaar dat we deze reis kunnen doen!!

De temperatuur is hier heerlijk. Ongeveer 25-30 graden (het is hier winter in de woestijn). De planning is als volgt: We hopen vandaag door te trekken naar het Noorden (Mariental) en vervolgens richting de Sossusvlei, midden in de Namib Woestijn waar we midden in de woestijn de zonsopgang en -ondergang hopen te zien. Daarna richting Swakopmund waar we jullie weer wat van onze foto's willen laten zien.

Even wat praktische tips: We zijn ook per telefoon bereikbaar. Ons Zuid Afrikaans nummer is 0027-(0)727169284. Hier waren we op bereikbaar. Nu in Namibie hebben we een nieuw nummer 09 264 (0)812997839. We hopen in namibie te zijn tot volgende week zaterdag (12 juni).

Het ga jullie goed en een hartelijke groet van ons vieren!!
Esther, Hans, Marc en Anna

Hallo Allemaal vanuit Keetmanshoop (Namibie),

Het heeft even geduurd voordat we weer wat konden uploaden op de website. In Kaapstad hadden we alles opgeladen en helaas klapte de verbinding eruit. We hebben het prima naar onze zin en het contact met de mensen en de natuur is fantastisch!!! Ik hoop nu nog wat foto's te uploaden. Helaas stopt de uploadverbinding nu weer en hoop ik dat ik dit tot nu toe wel kan publiceren.










Saturday, May 22, 2004

Vanuit provincie West Cape - Knysna

Sinds een dag staan we op een erg mooie camping in Knysna. Knysna is een stadje aan de west kaap. Het is een gezellig havenstadje waar we in eerste instantie een dagje zouden staan maar het weer is fantastisch, we staan naast een zwembad en een speeltuin voor de kinderen dus why hurry..... we hebben besloten er nog twee dagen aan vast te plakken. Gistermiddag hebben we de Heads bezocht. Dit zijn twee rotspunten waartussen de lagune zich vormt. De camping is aan de lagune, dus met eb staan we aan een soort weiland en met vloed aan een meer. Het plan is om morgen richting Oudshoorn te gaan om de struisvogelfarms daar te bekijken. Voor de eerste keer hebben we een erg snelle internet verbinding gevonden dus Hans is ook blij..... we gaan de mail maar eens beantwoorden. Tot nu toe bevalt S.A. (alles wordt hier afgekort) ons prima. Het is wat je noemt een "baie mooi land". Van de zuidafrikaners die we tegenkomen krijgen we steeds het advies: "jullie moet je geniet"
















Wednesday, May 19, 2004

Vanuit Margate en Jeffrey's Bay

Het is al enige tijd gelden dat we onze website hebben kunnen uploaden. Het internet is helaas erg traag en ook niet overal voorhanden. Maar nu kunnen we weer wat met jullie delen over onze ervaringen. We hebben aardig wat km's afgelegd en verschillende prachtige plaatsen bezocht. Allereerst zijn we vanuit de Drakensbergen naar de kust onder Durban gereden naar het plaatsje Margate. We hebben vijf dagen op een magnifieke prive-camping direct aan het strand gestaan. Het weer was/is fantastisch en zeker voor de Marc en Anna was het heerlijk om even te aklimatiseren op een vaste plek (Marc en Anna houden zich overigens uitstekend goed tijdens het reizen. Ze genieten van de ruimte in de camper en kunnen van alles doen tijdens het rijden). Zie de foto's voor de plaats en een idee.

Na Margate zijn we (volgens vrijwel alle mensen die we gesproken hebben) begonnen aan onze gevaarlijkste rit van 350 km. door Transkei (Van Kokstad naar East Londen). We werden geadviseerd om in konvooi te rijden en van allerlei andere zaken. Ik was best wat gespannen hierdoor want in een gewapende roofoverval had en heb ik weinig zin. Maar alles is bijzonder meegevallen. Volgens mij hebben "de adviseurs" een kwaad geweten en zijn ze zelf wat bang uitgevallen. Na een 50 km zeiden Esther en ik tegen elkaar dat het reuze meeviel en dat de weg uitstekend is en dat we er zo doorheen zijn maar: je moet geen pech krijgen want dan staat er in korte tijd een grote groep mensen om je heen en kan het mislopen.... En wat gebeurd... het stuur slingert en ik voel iets vreemds en zeg tegen Esther.... We hebben een lekke band. Ik stop de camper en kijk... ja hoor... Midden in Transkei een "flat tyre". Enige adrenalineverhoging en stress schoot er door mijn hoofd, maar met de behendige adviezen van Esther en hulp van een passerend "matatu busje" hadden we binnen 20 minuten een nieuwe band erom zitten. We werden aangesproken door bijzonder vriendelijke mensen en alle waarschuwingen bleken geheel onjuist, wat niet wegneemt dat je uiteraard wel op je hoede moet zijn. We zijn een ervaring rijker!

En toen was het 17 mei 2004. We hebben met elkaar gevierd dat we 10 jaar getrouwd zijn. Wat zijn wij dankbaar voor alles wat we ontvangen hebben de afgelopen jaren!!! Gezondheid, kinderen, (materiele)voorspoed. Met elkaar hebben we een heerlijk English Bed & Breakfast gehad (zie foto's). We werden toegezongen in het Afrikaans.
Daarna zijn we naar het Addo Elefant Park gegaan. We hebben wel 150!! olifanten gezien. Ze liepen vlak voor onze auto langs en in "families" kwamen ze aangelopen om zich te wassen en te drinken. Wat zijn dat indrukwekkende en majestueuze schepsels! Helaas heb ik deze foto's nog niet omgezet naar internetformaat, maar de volgende keer hoop ik ze erbij te voegen.

Na het Addo Elefant Park zijn we doorgereden naar Port Elizabeth op zoek naar een Mercedes Garage omdat de motor van de camper iets mankeert. Ze hebben het kunnen repareren maar helaas ging het gisteren weer mis en moest er een onderdeel ingevlogen worden vanuit Johannesburg naar Port Elizabeth en is de camper op de camping gerepareerd en weer helemaal in orde. Ik hoop dat dit de enige keer is dat we motorpech hebben (de auto is pas een jaar oud en heeft 30.000 km gereden). Daarna zijn we doorgereden naar Jeffrey's Bay, naar Andries en Crista Smal en hun twee ochters. Ontzettend gastvrij ontvangen en we hebben goed contact gelegd en veel gepraat over allerlei onderwerpen: persoonlijk, geloof, politiek, zuid-afrika, business enz.... We hebben op een prachtige camping direct aan zee gestaan en hadden weer prachtig weer en konden ontbijten met zicht op zee voor onze camper.....

We staan nu klaar om door te rijden door (wat iedereen zegt) het mooiste gedeelte van Zuid Afrika. De zogenaamd Tuin Route hopen we te volgen naar Kaapstad. We kunnen ons vrijwel niet voorstellen dat het allemaal nog mooier en indrukwekkender kan worden, maar we zien ernaar uit!!

Met Esther haar keel gaat weer helemaal goed. Esther heeft een bezoek aan een dokter (hij kende Nederland en had een vriendin in Nijmegen gehad) gebracht. Ze had inderdaad een keelonsteking en na twee antibioticapillen voelde ze zich direct opknappen. Ze is nu al weer een week helemal beter.

Ik ga nu nog wat foto's laden en dan weer verder.... Tot een volgende keer en een hartelijke groet van Esther, Hans, Marc en Anna VAYA CON DIOS
















Monday, May 10, 2004

Een bericht vanuit Kwazulu Natal

Vanuit PieterMaritzBurg een bericht. We zijn gestopt in een grote Mall (winkelcentrum) en hier kunnen we gelukkig weer internetten. Helaas is internet niet overal beschikbaar en is erg traag, maar nu hebben we een snelle verbinding en maken daar dan ook gebruik van. De afgelopen week hebben we gereisd vanaf het Krugerpark via de Drakerbergen naar Durban (aan de kust). We hebben het ontzettend goed naar onze zin en de natuur is fantastisch uitgestrekt en de mensen zijn vriendelijk. In het Krugerpark had het recent flink geregend waardoor het gras wel meer dan twee meter hoog stond. Wij zitten in de camper vrij hoog maar wij konden relatief weinig wild zien (dus we hopen in Etosha-Park, Namibie meer te kunnen zien).
We zijn vervolgens naar Bergville (Drakensbergen) gereisd en hebben daar op een geweldige camping gestaan (zie foto's). Vier dagen prachtig en helder weer. Vooral het "amfitheater" van de Drakensbergen waar we vanuit onze camper op uitkeken was adembenemend. Het bezoeken van Cathedral Peak was een belevenis. Een punt dat opvalt is dat je hier heel duidelijk de grote verschillen ziet tussen materiele rijkdom en -armoede. Op de foto's kun je dat ook zien (hotel en daarnaast hutjes).
Een minpuntje is dat Esther al een paar dagen een flinke keelonsteking heeft. We hopen zo in Pieter MaritzBurg even een dokter en apotheek te bezoeken. Marc en Anna hebben het prima naar hun zin en vooral het buitenleven bevalt ze prima. Marc klimt en klautert en geniet.

Wij hopen de komende dagen in Scottburg (net onder Durban) een paar dagen aan het strand te staan. Vanaf daar hoop ik weer een bericht op de website te zetten. Hieronder nog een foto-impressie.




















This page is powered by Blogger. Isn't yours?